Figghi di paci
Partinu li
nostri figghi pi citàti luntani
chini di
spiranzi di paci.
Partinu
allafannàti d’ajutari.
Partinu p’accrucchiari
dui dinari.
E stannu dda
pi ‘na picchidda ‘i tempu
nta ddi terri
abbruçiati di verri
ca nun sunnu
d’iddi
a chiantari
çiuri di spiranza nova.
Partinu.
E di lu
mumentu ca si nni vannu
li matri ca l’addivàru
cu latti di
capicchi e amuri
stannu
arruspigghiàti.
L’occhi
spatiddàti
a circari nta
lu scuru d’’a notti dda facciuzza
p’allisciarla
cu manu di pinzeri
e ammucciùni
cu lu cori chinu d’allammìcu
agghiùttinu
mmuccuna di feli.
Pi tuttu lu
tempu
ch’i manu
junciùti prejanu ’u Signuri
di vidiri
turnari ddi picciutteddi
e strincilli a
lu stissu pettu ca li vitti nutrìchi
disiùsi di
cummigghiàrli ancora
di mizzigghi
’i matri.
Vincenzo
Aiello
Bagheria, 7
Ottobre 2006
Indietro
Copyright ©2005
Vincenzo Aiello Tutti i diritti riservati.